Ο περίεργος μη θάνατος του νεοφιλελευθερισμού
The strange non-death of neo-liberalism (τίτλος πρωτοτύπου)
Επιμέλεια κειμένου: Τουλάτου, Δήμητρα
Κυκλοφορεί
ISBN: 978-618-5076-05-4
Εκκρεμές, Αθήνα, 9/2014
1η έκδ.
Γλώσσα: Ελληνική, Νέα
Γλώσσα πρωτοτύπου: Αγγλικά
€ 16.65 (περ. ΦΠΑ 6%)
Βιβλίο, Χαρτόδετο
14 x 21 εκ., 320 γρ., 264 σελ.
Περιγραφή

Η οικονομική κρίση των ετών 2008-2009 φαινόταν να αμφισβητεί θεμελιωδώς τον νεοφιλελευθερισμό, το σώμα εκείνο των ιδεών που αποτελεί την πολιτική ορθοδοξία των πιο προηγμένων οικονομιών τις τελευταίες δεκαετίες. Σε αυτό το σημαντικό νέο βιβλίο ο Colin Crouch υποστηρίζει ότι ο νεοφιλελευθερισμός θα ξεπεράσει αυτή την πρόκληση.


Ο λόγος είναι ότι, αν και φαίνεται ότι αφορά τις ελεύθερες αγορές, στην πράξη ο νεοφιλελευθερισμός ενδιαφέρεται για την κυριαρχία της εταιρείας-γίγαντα στη δημόσια ζωή. Αυτή έχει ενταθεί, αντί να περιοριστεί, από τη χρηματοοικονομική κρίση και από την αποδοχή της ιδέας ότι ορισμένες χρηματοπιστωτικές εταιρείες είναι "πολύ μεγάλες για να καταρρεύσουν". Αν και ο πολιτικός διάλογος ασχολείται ακόμη εν πολλοίς με τις συγκρούσεις ανάμεσα στην αγορά και το κράτος, η επίδραση της εταιρείας και στα δύο είναι πολύ πιο σημαντική σήμερα.


Διάφοροι παράγοντες μας έχουν οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση:
- η άσκηση επιρροής από τις εταιρείες ("lobbying"), οι δωρεές των οποίων γίνονται όλο και πιο σημαντικές για πολιτικούς και κόμματα που κυνηγάνε το χρήμα·
- η αποδυνάμωση ανταγωνιστικών δυνάμεων από εταιρείες που είναι αρκετά μεγάλες ώστε να διαμορφώνουν τις αγορές και να κυριαρχούν σε αυτές·
- ο έλεγχος στην κρατική πολιτική που ασκούν εταιρείες οι οποίες έχουν συνάψει συμβόλαια παροχής δημόσιων υπηρεσιών και διατηρούν έτσι ιδιαίτερες σχέσεις με την κυβέρνηση·
- η πρωτοβουλία στο πεδίο της ηθικής που έχουν αναλάβει εταιρείες οι οποίες διαμορφώνουν τις δικές τους ατζέντες εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.


Η δημοκρατική πολιτική ζωή και η ελεύθερη αγορά αποδυναμώνονται και οι δύο από τις εν λόγω διαδικασίες, αλλά αυτές είναι εν πολλοίς αναπόφευκτες και όχι πάντα επιβλαβείς.

 Η ελπίδα για το μέλλον δεν βρίσκεται, λοιπόν, στην εξάλειψή τους ώστε να εγκαθιδρυθεί είτε μια οικονομία καθαρών αγορών είτε μια σοσιαλιστική κοινωνία. Βρίσκεται στην πλήρη υπαγωγή της εταιρείας-γίγαντα στον πολιτικό διάλογο και την αντιπαράθεση. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ευχαριστίες
Πρόλογος
Σχετικά με το βιβλίο
Η παλιότερη σταδιοδρομία του νεοφιλελευθερισμού
Η αγορά και οι περιορισμοί της
Η εταιρική άλωση της αγοράς
Ιδιωτικές εταιρείες και δημόσιες επιχειρήσεις
Ιδιωτικοποιημένος κεϋνσιανισμός: Χρέος αντί πειθαρχίας
Από την εταιρική πολιτική διαπλοκή στην εταιρική κοινωνική ευθύνη
Αξίες και κοινωνία των πολιτών
Τι έμεινε από τη δεξιά, από την αριστερά και από τις αξίες;
Βιβλιογραφικές αναφορές
Επιπλέον βιβλιογραφία

«Αν οι επιχειρήσεις έχουν δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε δύο χώρες για να διατηρήσουν τις επενδύσεις τους, προβλέπει κανείς λογικά ότι θα επιλέξουν εκείνη που προσφέρει τις καλύτερες ευκαιρίες για μεγιστοποίηση του κέρδους, κάτι που προϋποθέτει χαμηλότερο κόστος, και συνεπώς χαμηλότερα επίπεδα φορολογίας των εταιρειών, προστασίας της εργασίας και κοινωνικών προδιαγραφών, καθώς και περιβαλλοντικών και άλλων ρυθμίσεων. Βραχυπρόθεσμα πρέπει συνεπώς να αναμένουμε μια μετακίνηση των επενδύσεων από τις χώρες με υψηλό κόστος σε φθηνότερες. Μακροπρόθεσμα οι πρώτες θα τείνουν να χαμηλώσουν τις προδιαγραφές τους για να μπορούν να ανταγωνιστούν τις φθηνότερες για επενδύσεις. Το αποτέλεσμα θα ήταν μια γενική πτώση των προδιαγραφών για να ικανοποιηθούν οι προτιμήσεις των πολυεθνικών εταιρειών – μια διαδικασία που ονομάζεται συχνά "αγώνας δρόμου προς τον πάτο"»

Βιβλιοκριτικές
Εξαιρετικό και επίκαιρο το βιβλίο του Βρετανού διανοητή Κόλιν Κράουτς, έρχεται μερικά χρόνια μετά το εμβληματικό έργο του Μεταδημοκρατία (Εκκρεμές, 2006), με το οποίο έγινε γνωστός. Ο καθηγητής Διακυβέρνησης και Δημόσιας Διοίκησης στο Warwick Business School γράφει ένα δοκίμιο πυκνό σε νοήματα, μεστό σε πολιτική σκέψη και προσγειωμένο στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα, έχοντας στον νου του, όπως αναφέρει, τον αναγνώστη «που πρέπει να αντιμετωπίσει και να χειριστεί τον κόσμο παρά εκείνον που προσπαθεί να τον αναμορφώσει ριζικά». >>>
Στη Μεταδημοκρατία παρατηρούσε την απίσχναση του ρόλου του κράτους, την αφαίρεση βασικών κοινωνικών αρμοδιοτήτων του, την εξάρτηση και συμπόρευση του κράτους και των πολιτικών με τις μεγάλες εταιρείες. Η ακύρωση του λαϊκού και κοινωνικού στοιχείου, που συγκροτούσε τον πυρήνα της φιλελεύθερης δημοκρατίας, αποτελεί την ουσία της Μεταδημοκρατίας. Ο Νεοφιλελευθερισμός συνθέτει το σώμα των ιδεών πάνω στο οποίο στηρίζεται η νομιμοποίηση της Μεταδημοκρατίας. >>>

Add: 2014-11-12 17:23:15 - Upd: 2023-01-11 12:23:57