H ποιητική φωνή εμφανίζεται σταθερή, άμεση και στοχαστική. Αν και εκκινεί από το προσωπικό βίωμα του δημιουργού, πολύ γρήγορα μετατρέπεται σε συλλογική φωνή, καθώς το «εγώ» υποχωρεί μπροστά στο «εμείς». Η αγωνία για τον άνθρωπο, για την κοινωνία και για το μέλλον λειτουργεί ως σταθερός άξονας της ποιητικής έκφρασης, προσδίδοντας στα ποιήματα χαρακτήρα δημόσιου λόγου χωρίς να χάνεται η λυρική τους διάσταση. >>>
