Τρεις γυναίκες αφηγούνται ένα παλιό, μα όχι ξεχασμένο τραύμα.
Μια ιστορία εγκατάλειψης και αφοσίωσης, προδοσίας και επούλωσης.
Η Μαρίνα εγκαταλείπει τις κόρες της, Ελισάβετ και Ειρήνη, σε τρυφερή ηλικία. Τα κορίτσια καταλήγουν να μεγαλώσουν με τη γιαγιά και τον παππού, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματά τους με όποιο τρόπο μπορούν. Μία απόπειρα της Μαρίνας -ύστερα από πολλά χρόνια και αφού έχει καταξιωθεί επαγγελματικά- να επανασυνδεθεί με τις κόρες της φέρνει σταδιακά στην επιφάνεια ολόκληρη την ιστορία.
Ένα συγκινητικό, βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα, όπου η πλοκή κομματιάζεται και χτίζεται μέσα από τις μνήμες της κάθε πρωταγωνίστριας, για να προκύψει τελικά ότι τα πάντα στη ζωή μας είναι θέμα οπτικής γωνίας.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]