Δύο ξεχωριστά και εξόχως ενδιαφέροντα κείμενα του Δάντη Αλιγκέρι που συνδέονται ιστορικά με τη συγγραφή της Θείας Κωμωδίας και σκιαγραφούν εμμέσως πλην σαφώς τις προθέσεις του μεγάλου συγγραφέα ως προς την ερμηνεία του συγγραφικού του έργου. Το πρώτο είναι μια πολύκροτη επιστολή του συγγραφέα προς τον μαικήνα του, ηγεμόνα της Βερόνας Κανγκράντε ντελα Σκάλα, όπου γίνεται εκτενής αναφορά στην επιθυμία του ποιητή να ερμηνευτεί το έργο του βάσει της θεολογικής του αλληγορίας. Αυτή η προσπάθεια του Δάντη να «χειραγωγήσει» την ανάγνωση της Θείας Κωμωδίας εξόργισε τη νεότερη κριτική σε βαθμό που αμφισβητήθηκε μάταια αρκετές φορές η αυθεντικότητα του κειμένου. Στην έκδοση της Ινδίκτου, η επιστολή αυτή συνοδεύεται από το Πρώτο Άσμα του Παραδείσου στη θαυμάσια μετάφραση του Γιώργου Κοροπούλη. Τα κείμενα συνοδεύονται από το πρωτότυπό τους (λατινικό στο ένα, ιταλικό στο άλλο) καθώς και από μια κατατοπιστική εισαγωγή.