Το βιβλίο αυτό πραγματεύεται τις επιδράσεις των κοινωνικών και τεχνολογικών εξελίξεων που έχουν εισβάλει δυναμικά στη ζωή μας και ειδικότερα στη ζωή και στην κινητικότητα των σημερινών παιδιών.
Το περιβάλλον, ο χώρος, ο χρόνος και η πορεία της ζωής με τις πολύκλαδες δραστηριότητές της έχουν υποστεί πολλές αλλαγές με την παρέμβαση των Νέων Τεχνολογιών και της πυκνής και άναρχης δόμησης, με αποτέλεσμα να μην προσφέρουν πια τα ερεθίσματα εκείνα, τα οποία έχουν ανάγκη τα παιδιά. Ο χώρος και ο χρόνος για κίνηση και για παιχνίδι περιορίστηκαν πολύ, και η εξέλιξη αυτή οδήγησε σε υποκινητικότητα. Ακόμη και αυτοί οι δρόμοι της γειτονιάς, που άλλοτε επέτρεπαν τις κινητικές και άλλες δραστηριότητες των παιδιών, σήμερα με την αύξηση των αυτοκινήτων δεν προσφέρονται για αυθόρμητες και ελεύθερες δραστηριότητες. Έτσι, η διαρκώς μεταβαλλόμενη κοινωνικο-πολιτιστική πραγματικότητα, καθώς και ο περιορισμός της κινητικότητας των παιδιών, μέσα και έξω από το σχολείο, επιβάλλει τη δημιουργία ενός νέου τύπου σχολείου με περισσότερη κίνηση, το οποίο καλείται ν` αναλάβει μια νέα αποστολή ισόρροπης ανάπτυξης των σωματικών και των πνευματικών δυνάμεών τους.
Το σχολείο σήμερα οφείλει να επιλύσει πολλά προβλήματα όχι μόνο νέων συμπεριφορών, αλλά και προβλήματα αυτοσυγκέντρωσης, ανησυχίας, απροθυμίας των μαθητών για μάθηση. Επίσης προβλήματα που δημιουργεί η διαρκώς μεταβαλλόμενη πραγματικότητα, η τεχνολογική ανάπτυξη, ο μετασχηματισμός των παραγωγικών διαδικασιών από πρωτογενείς σε δευτερογενείς και τριτογενείς, καθώς και προβλήματα που δημιουργεί ο μετασχηματισμός των κοινωνικοπολιτικών δομών. Τα παραπάνω προβλήματα επηρέασαν αρνητικά την ψυχο-σωματική ανάπτυξη των παιδιών, έχουν την κοινωνικο-παιδαγωγική τους διάσταση και πρέπει να αντιμετωπισθούν. Ένα από αυτά είναι και η κινητικότητα των παιδιών μέσα και έξω από την αίθουσα του σχολείου.
Με δεδομένη την αξία και την αναγκαιότητα της κινητικότητας των μαθητών, η οποία όλο και πιο πολύ περιορίζεται, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ισόρροπη ανάπτυξή τους, αναζητήσαμε παιδαγωγικά ερείσματα για να στηρίξουμε την πρότασή μας για ένα νέου τύπου σχολείο, που θα το χαρακτηρίζει περισσότερη κίνηση. Τα ερείσματα που αναζητήσαμε στηρίζονται όχι μόνο στις ερευνητικές εργασίες και στη σχολική πρακτική τους εφαρμογή, αλλά και στην αγάπη μας για τους μαθητές· για τους μαθητές με τους οποίους ζούμε καθημερινά, μας προβληματίζουν και ίσως μας κουράζουν, όμως δεν παύουν να μας αναζωογονούν με τη χαρά της νιότης τους.
Πέραν τούτων, η δημιουργία ενός νέου τύπου σχολείου με περισσότερη κίνηση για τους μαθητές, σύμφωνα με τις τεκμηριωμένες έρευνες, που αναφέραμε στη μελέτη αυτή, αποτελεί μια συμβολή στη διαδικασία διδασκαλίας-μάθησης και μιας νέας αγωγής υγείας, στην οποία θα πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας μας.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
