Το Κακό, η λεγόμενη γκρίζα ζώνη της ζωής, ενδιέφερε ανέκαθεν την Τέχνη και όχι μόνον. Η παθολογία του κοινωνικού βίου είναι ο μέγας κοινός τόπος όλων των λογοτεχνιών του κόσμου. Το κείμενο-μαρτυρία είναι η ακτινογραφία της δεδομένης συγκυρίας, ενίοτε τραγικής. (. . .) Δικαστές που πατούν τους όρκους τους στη Δικαιοσύνη, μάρτυρες που υπερβαίνουν τα εσκαμμένα, όργανα της Τάξης που εκφυλίζονται βιαιοπραγώντας διεγείρουν την αναγνωστική τάξη. (. . .) Το βιβλίο του δικαστή Βαγγέλη Καλούση συνιστά πρώτης τάξεως υλικό για ανάλογες περιδιαβάσεις, ιδίως όταν δεν είναι καθόλου βέβαιο αν είναι ένοχος ή θύμα. . .
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
