Η ιστορία της σεξουαλικότητας είναι γεμάτη με την αντιπαλότητα των φύλων για επικράτηση. Πάντοτε οι γυναίκες και οι άντρες αλληλοαγαπιούνταν και αλληλομισιούνταν.
Όταν όλοι πίστευαν ότι η γυναίκα είναι αυτή που δίνει τη ζωή, ζούσε στη γη σαν βασίλισσα και στον ουρανό σαν θεά.
Η ωραία εποχή της Μητριαρχίας κατέρρευσε, όταν ο άντρας ανακάλυψε το βιολογικό του ρόλο στην αναπαραγωγή.
Οι διάφορες θρησκείες είδαν τη γυναίκα με διαφορετικό πρίσμα. Στην ανατολή είχαν την εξυπνάδα να `παντρέψουν` στη φιλοσοφία τους τη γυναίκα και το Sex, ενώ στη δύση ανακάλυπταν την πλανεύτρα Εύα και την αμαρτία.
Στους ατελείωτους αιώνες που ακολούθησαν, η γυναίκα κατάφερε -με πολλά πισωγυρίσματα- να επιβιώσει χρησιμοποιώντας την ιδιαιτερότητα του φύλου της, την πονηρή της διπλωματία και τη δύναμη των θελγήτρων της, για να απελευθερωθεί τον 20ο αιώνα, ύστερα από 5.000 χιλιάδες χρόνια αντρικής καταπίεσης, καταπίνοντας το αντισυλληπτικό χάπι.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]