Σ’ ένα φανταστικό χωριό, όπως το Βισάντο, τα πάντα μπορούν να συμβούν: θυελλώδεις έρωτες, τολμηρές εξεγέρσεις, κρυφά πάθη, παράξενες συνωμοσίες, απελπιστική φτώχεια και αξεπέραστη μοναξιά. Φοβισμένοι άντρες και γενναίες γυναίκες βιώνουν τις εφιαλτικές εκδοχές μιας παράδοξης πραγματικότητας, στιγματισμένοι ανεξίτηλα από τον έρωτα και τον πόλεμο. Όμως ο θάνατος παραμονεύει παντού, κι όπως μας λέει ο Σοφοκλής στην Αντιγόνη, «της μοίρας η δύναμη είναι πολύ φοβερή· ούτε ο πλούτος ούτε ο Άρης ούτε ο πύργος ούτε τα θαλασσόδαρτα μαύρα καράβια μπορούν να ξεφύγουν». Γι’ αυτό όλοι, εγκλωβισμένοι σ’ έναν κλοιό που οι υπέρτατες δυνάμεις του καλού και του κακού επινόησαν γι’ αυτούς, υποτάσσονται στο πεπρωμένο - φανερωμένο και αφανέρωτο.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]