ΕΝΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ του νεοελληνικού πνευματικού και γλωσσικού θησαυρού μας είναι η επιβίωση της μακρινής αρχαιότητας. Από τη μυθολογία μας π.χ. πολλές χαρακτηριστικές λέξεις και φράσεις παραμένουν ζωντανές στο στόμα του λαού μας καθώς και γνωμικά από τους μύθους του Αισώπου, που έγιναν παροιμίες. Βέβαια αυτό δεν μπορούμε να το ισχυριστούμε για ολόκληρη την πνευματική κληρονομιά μας. Στίχοι από τους επικούς και λυρικούς ποιητές μας δεν μας είναι όλοι τόσο οικείοι. Επειδή όμως στα χρόνια που γράφτηκαν ήταν η πνευματική τροφή των προγόνων μας, αξίζει - τους πιο ωραίους και τους πιο χαρακτηριστικούς τουλάχιστον - να τους γνωρίσουμε κι εμείς. Αυτό και τους πνευματικούς μας ορίζοντες θα διευρύνει, αλλά και τον συναισθηματικό μας κόσμο θα καλλιεργήσει με τις αλήθειες τις αιώνιες που εκφράζουν.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]