Ο Κόππεν αισθάνεται πως έχει τόσα να πει, τόσα να κάνει, αλλά δεν ξέρει το γιατί. Όπως ακριβώς και με τα φτερά του: είναι σίγουρος πως θα ήξερε να πετάξει, αν ήξερε που να ταξιδέψει και το λόγο του ταξιδιού. Εξάλλου τι είναι; Ένα δημιούργημα μάγισσας; Ένας αγαθός δαίμονας; Ένας αμαρτωλός άγγελος; Κάτι σαν άνθρωπος δηλαδή;
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
