Μερικές φορές δημιουργούνται και καταστάσεις ή συμβαίνουν τυχαία γεγονότα, τα οποία εκμεταλλεύεται η Εκκλησία εις βάρος των πιστών κατεβάζοντας έτσι το επίπεδο της πίστης στα όρια της δεισιδαιμονίας. Μια εικόνα δακρύζει. Θαύμα! Γιατί θαύμα; Γιατί πάντα δακρύζει ο άγιος και δεν γελά και μία φορά; Δεν εκπροσωπεί την δύναμη του Θεού; Δεν πρέπει να βοηθά τους ανθρώπους; Γιατί να κλαίει σαν μικρό παιδί που το έδειραν; Γι’ αυτό περίμεναν οι άνθρωποι τον Μεσσία, για να βλέπουν τους αγίους Του να κλαίνε απογοητευμένοι και φοβισμένοι προαναγγέλλοντες μελλοντικά κακά; Εάν μετά τον ερχομό του Μεσσία όλοι οι άγιοι κλαίνε, τότε γιατί Τον περιμέναμε; Θα πεις, είναι πολύ ευκολότερο να κατασκευάσεις έναν άγιο που κλαίει παρά που γελάει· αλλά αυτό είναι θέμα της δικαιοσύνης.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]