H σκέψη του Σέλλινγκ παρουσιάζει μιαν επικαιρότητα που σήμερα πια φαίνεται καθαρότερα. Στα 1809, όταν γράφει τις Έρευνες..., έχει απελευθερωθεί πλήρως από την επίδραση του Φίχτε, έχει ήδη γνωρίσει μια πρόωρη δόξα και έχει ήδη αρχίσει να εκτοπίζεται από τον Xέγκελ. Kυρίως όμως έχει πάρει τον δρόμο που θα οδηγήσει στην τελευταία του σκέψη, στα πλαίσια της οποίας, διακρίνοντας θετική και αρνητική φιλοσοφία, θα κλείσει τον κύκλο των συστηματικών φιλοσοφιών υποδεικνύοντας έναν νέο τρόπο να σκεφτόμαστε τον Χρόνο και την Ιστορία.
