Με την έκθεση «Επταπύργιο, η Ακρόπολη της Θεσσαλονίκης» δίδεται μια συνέχεια στις μεταμορφώσεις του μεσαιωνικού αυτού φρουρίου. Στημένη ως είναι μέσα σε αυτό αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του και ξεναγεί τον επισκέπτη εκεί που αυτή ή αυτός θέλει, επιλέγοντας στάσεις από τη διαδρομή της ιστορίας του και υποδεικνύοντας θεάσεις ανάλογες. Οι πληροφορίες της έκθεσης (κείμενα, φωτογραφίες και σχέδια) είναι αναρτημένες σε μεταλλικό πλαίσιο προσεκτικά, σχεδιασμένο, το οποίο αφήνει χώρο σε συγκινησιακές διεγέρσεις, επειδή έρχεται προκλητικά σε αντίθεση με τον δραματικό χαρακτήρα του κελύφους του, που είναι ένας εγκαταλειμμένος ανδρικός θάλαμος των πρώην φυλακών Γεντί Κουλέ. Επιπροσθέτως, πράγματα από το Επταπύργιο, παλαιά και νεότερα, σχεδιαζόμενα με τον άνθρωπο που συνδέθηκε καθ’ οιονδήποτε τρόπο με το φρούριο, εκτίθενται μαζί με το πληροφοριακό υλικό ως πινελιές αυθεντικότητας. (...)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]