Η σχέση του Άρη και της Αλίκης περνάει από σαράντα κύματα. Όσον καιρό είναι μαζί, άλλοτε καταστρέφουν ο ένας τον άλλον και άλλοτε προσπαθούν να βρουν στην αγάπη τους το καταφύγιο, μέσα στο οποίο θα γιατρευτούν όλες οι πληγές της παιδικής τους ηλικίας. Γίνονται κι αυτοί πάλι μικρά παιδιά, με τα παιχνίδια και τα αστεία τους· μα, ξαφνικά, κάτι αλλάζει. Μια κατάρα αναγκάζει τις ζωές τους να χωρίσουν. Η Αλίκη δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κατάσταση, ενώ ο Άρης προχωράει μπροστά. Όσο όμως κι αν η σχέση έχει τελειώσει, έχει αφήσει πίσω της σημάδια. Δυο άνθρωποι που αγαπήθηκαν πολύ είναι πλέον αντιμέτωποι με τον θάνατο. Μήπως, όμως, αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να ξανασυναντηθούν;

`Γιατί οι στιγμές είναι ζωντανά πλάσματα. Πιο σημαντικές από τους ανθρώπους. Γιατί από εκείνες εξαρτώνται οι άνθρωποι. Αλλά και πιο αμείλικτες.
Γιατί φεύγουν ανεπιστρεπτί. Δικαίωμά σου να μη θέλεις να τις θυμάσαι. Μα και δικαίωμά μου να πιστεύω πως ήταν τόσο όμορφες που έχουν πια καταδικαστεί στην αιωνιότητα...`

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]