Η ζωή στο χωριό, όταν ζούσε η γιαγιά, κυλούσε σαν νερό από την βρύση του πλάτανου που βρίσκεται ακόμα και τώρα στην κεντρική πλατεία του χωριού. Η μια εικόνα διαδεχόταν την άλλη χωρίς σταματημό.
Σήμερα, με κάθε γουλιά από την βρύση του χωριού, κυλά μια δροσερή ανάμνηση - άλλοτε γλυκιά, άλλοτε πικρή. Η γλυκόπικρη ιστορία της γιαγιάς μου, της κυρά-Θεοδώρας.
