Οι αναμνήσεις της Βιργινίας Βασιλείου δεν γράφτηκαν για να δημοσιευτούν, ούτε για να δοθεί οποιαδήποτε συνέχεια. Χάνοντας προσωρινά τη δική της προσωπική συνέχεια, ύστερα από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, η Βιργινία είχε την ιδέα να γυμνάσει τη μνήμη της, που επανερχόταν με το σταγονόμετρο, σημειώνοντας σ` ένα τετράδιο, έτσι στην τύχη, χωρίς σχέδιο ή σκοπό άλλο - ούτε καν για να τα ξαναδιαβάσει - οτιδήποτε θυμόταν από το παρελθόν, χωρίς σειρά και προσπάθεια ή επεξεργασία. Τι θέλατε να θυμηθεί μια γυναίκα της γενιάς της; Όταν μάλιστα, ανήκε στην κατηγορία των μη φρονίμων που τα `βαλαν με την Ιστορία. . . Τα πρόσωπα, οι σκηνές, οι εικόνες, που άρχισαν ν` αναδύονται από την ομίχλη, έρχονταν από την άγρια εκείνη εποχή: Εμφύλιος, τρομοκρατία, στρατοδικείο, προπάντων φυλακή και εξορία. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]