Το βιβλίο αυτό προέκυψε σαν ανάγκη μετά το θάνατο του Βαγγέλη Γιαχνή. Όχι μόνο σαν φόρος τιμής, αλλά και σαν κύτταρο προβληματισμού και ενημέρωσης αυτών που δεν είχαν την ευκαιρία να διαβάσουν τα άρθρα του· και ακόμα αυτών - που έχοντάς τα διαβάσει - επιθυμούσαν να τα διατηρήσουν σαν είδος πνευματικής κληρονομιάς στη βιβλιοθήκη τους. Εύλογα, δεν περιλήφθηκαν άκριτα σ’ αυτό όλα τα γραπτά του κείμενα, αλλά επιλεκτικά, με βάση την επικαιρότητα, τη διαχρονικότητα και τη διορατικότητά τους. Δημοσιευμένα όλα στο περιοδικό ΑΝΤΙ και στην εφημερίδα ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ την τελευταία, κυρίως, τριετία ’89-’91, εμφανίζονται στις σελίδες αυτές με τον πρωτότυπο τίτλο τους και την ημερομηνία δημοσίευσής τους. (...)

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]