Αυτή η εισαγωγή στις ποιοτικές μεθόδους κοινωνικών επιστημών παρέχει οδηγίες τακτικής για την έρευνα και αποτελεί ουσιώδες ανάγνωσμα για τους προπτυχιακούς και τους μεταπτυχιακούς φοιτητές της πολιτικής επιστήμης, της κοινωνιολογίας, της ανθρωπολογίας, των οικονομικών σπουδών και της ιστορίας, αλλά και όσους τους συμβουλεύουν. Πώς πρέπει να προσεγγίζουμε, να εφαρμόζουμε και να παρουσιάζουμε θεωρίες στις κοινωνικές επιστήμες; «Δεν με πείθει η άποψη πως οι βασικοί κανόνες της επιστημονικής μεθόδου πρέπει να διαφέρουν μεταξύ της θετικής και της κοινωνικής επιστήμης. Η επιστήμη είναι επιστήμη». Η ενότητα που αναφέρεται στις περιπτωσιολογικές έρευνες δίνει χρήσιμες συμβουλές στους αρχαρίους. Ο Van Evera θεωρεί ότι, το εύρος των διατριβών, συχνά, περιορίζεται σε ιδιαίτερα στενά όρια: «Η δημιουργία και ο έλεγχος θεωριών δεν είναι το παν. . . Αν όλοι δημιουργούν και ελέγχουν θεωρίες, τις οποίες ποτέ κανένας δε χρησιμοποιεί, τότε αυτές σε τι χρησιμεύουν;» Στο κεφάλαιο «Χρήσιμες συμβουλές για τη συγγραφή διατριβής πολιτικής επιστήμης» ο Van Evera εστιάζει την προσοχή του στην παρουσίαση της διατριβής αλλά και σε ευρύτερα θέματα ακαδημαϊκής στρατηγικής και τακτικής. Ο Van Evera αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο πρέπει οι πολιτικοί επιστήμονες να εργάζονται από κοινού ως κοινότητα: «Όλοι οι θεσμοί και τα επαγγέλματα που δεν υπόκεινται σε αυστηρό εξωτερικό έλεγχο χρειάζονται εσωτερική ηθική αυτοπειθαρχία η οποία θα καθορίζει τις υποχρεώσεις τους, προκειμένου να συνεχίσουν».
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
