(...) Αντλώντας τα παραδείγματα από τον βορειοελλαδικό χώρο, όπου σώζονται πολλές, διαφόρων κατηγοριών και καλά διατηρημένες βυζαντινές οχυρώσεις όλων των περιόδων από τον 4ο έως και τον 15ο αιώνα, η έκθεση ξετυλίγεται σε δυο ευδιάκριτα μέρη. Στο πρώτο μέρος ταξινομούνται τα είδη των οχυρωμάτων και περιγράφονται οι λειτουργίες και οι μεταλλάξεις των. Στο δεύτερο μέρος καταγράφονται τα ειδικά χαρακτηριστικά, οι σχέσεις εξάρτησης των οχυρωμάτων μεταξύ τους ως και διαφυγές που τα έργα αυτά της ανθρώπινης πρόνοιας επιτρέπουν προς γενικότερες θεάσεις. Η θεωρητική δομή της έκθεσης, απαιτώντας από τον επισκέπτη της προσοχή, δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό της ως δοκιμίου, υποσχόμενη στα ενδιαφέροντά του περισσότερες γνώσεις, σχετικούς προβληματισμούς και ανάλογη ατμόσφαιρα.

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]