Στους εννέα μήνες η μαμά της δεν της είπε ούτε ένα ψέμα. Η μαμά ήταν ακόμα υγιής. Έξω από το σώμα της το τζάμι έσπαζε, η τυρόπιτα στον φούρνο καιγόταν, οι συγγενείς αγωνιούσαν. Ύστερα το φοβερό νέο μαθεύτηκε. Το έμβρυο έπασχε από μια δυσλειτουργία. Δεν είχε εγκέφαλο. Πέρασαν μήνες και η μέλια γεννήθηκε. Οι γιατροί αναρωτήθηκαν τι έπρεπε να κάνουν. Η μαμά και ο μπαμπάς αρνήθηκαν να γίνει το κορίτσι πειραματόζωο. Θα έμενε στην θερμοκοιτίδα, όσο είχε αναπνοή. Συμβαίνανε όλα μηχανικά, είπαν οι γιατροί, ο εγκέφαλος έξω από το κεφάλι δεν δύναται να δίνει εντολές. Το κεφάλι ήταν άδειο. Το κεφάλι της μέλια ήταν άδειο. Πέρασε ο χρόνος και το άδειο κεφάλι διέψευσε τους πάντες. Η μέλια θα ζούσε μια φυσιολογική ζωή με ένα κουσούρι μόνο. Κούτσαινε...

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]