Οι διαταραχές της ακοής και της ισορροπίας είναι δυο πολύ συχνές, εντελώς διαφορετικές παθολογικές καταστάσεις, οι οποίες συνδέονται όμως στενώς μεταξύ τους, διότι έχουν κοινές ανατομικές, φυσιολογικές και παθοφυσιολογικές ρίζες. Η ενασχόληση μαζί τους προϋποθέτει τη σαφή γνώση της ανατομικής δομής και της λειτουργίας του ακουστικού και του αιθουσαίου συστήματος, αλλά και γενικότερα της ιατρικής, διότι η αιτιολογία τους επεκτείνεται εις όλο το βάθος και το εύρος της ιατρικής επιστήμης.
Η απώλεια της ακοής αποτελεί πολύ συχνή αισθητηριακή νόσο. Η πρόοδος της ακοολογικής επιστήμης επιτρέπει σήμερα την λήψη προληπτικών μέτρων, πχ. κατά την εγκυμοσύνη και κατά του θορύβου, για την αποφυγή της ακουστικής αναπηρίας, την έγκαιρη διάγνωση της βαρηκοΐας, πχ. της συγγενούς βαρηκοΐας, με τις κατάλληλες εξετάσεις και την ορθή αντιμετώπιση του πάσχοντος με την εφαρμογή νέων μεθόδων ακουστικής αποκατάστασης.
Οι διαταραχές της ισορροπίας είναι επίσης πολύ συχνές. Αναφέρεται ότι το ένα τρίτο έως το ήμισυ ολοκλήρου του πληθυσμού εμφανίζει τουλάχιστον κάποια συμπτώματα διαταραχής της ισορροπίας μέχρι την ηλικία των 60 ετών και ότι είναι το δεύτερο κατά σειρά συχνότητας σύμπτωμα που εμποδίζει τον πάσχοντα στην εργασία του.
Στο βιβλίο αυτό αναφέρονται βασικά στοιχεία από την ανατομία, την φυσιολογία και την παθολογική φυσιολογία του συστήματος της ακοής και της ισορροπίας, που είναι απαραίτητα για την κατανόηση της λειτουργίας των συστημάτων αυτών. Περιγράφεται βήμα προς βήμα η τεχνική των διαφόρων διαγνωστικών εξετάσεων και τονίζεται η σημασία εκάστης εξέτασης χωριστά. [. . .]
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]
