Στην Ελλάδα της κρίσης η κατάσταση είναι λυπηρή. Ας κτυπήσουμε την κακοκεφιά, την θλίψη και την μιζέρια που σκιάζουν την ύπαρξή μας, με δημιουργία.
Ο Αναστάσης παρέμεινε στο χωριό; Ο Γιάννης ευτύχησε μόνος του; Επεκτάθηκαν και πέρα από τα σύνορα της χώρας ο Κωνσταντίνος και ο Μανώλης; Η Μυρτώ βρήκε πραγματικά τον άνθρωπο της ζωής της; Ο Ορέστης μπόρεσε να τα βγάλει πέρα; Τι έκανε ο Παναγιώτης μαζί με την γυναίκα του, πέτυχαν; Κατάφερε η Σοφία να υιοθετήσει παιδάκι; Οι άλλοι χαρακτήρες στις ιστορίες τι λέτε, είχαν πραγματικά μια δεύτερη ευκαιρία; Θα μπορούσα να σας πω ή να σας αφήσω να το μαντέψετε μόνοι σας ή, καλύτερα ακόμη, να ταυτιστείτε με αυτούς και ίσως να διαλέξετε εσείς την συνέχεια.
Πιστεύω πως ο καθένας από εμάς οφείλει στον εαυτό του να προσπαθήσει να πραγματοποιήσει ό,τι μεγάλο ή μικρό βάλει στην καρδιά και τον νου του. Η ζωή είναι μία και είναι σύντομη!

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]