Αγάπες καταλυτικές. Αγάπες αδηφάγες. Ρουφούν ηδονικά η καθεμιά το μερτικό της απ’ τη ζωή της Ελευθερίας, κωφεύοντας στην κραυγή της. Πώς να ισορροπήσει πάνω τους, όταν εκείνες ακροβατούν στη λεπτή γραμμή που τις χωρίζει απ’ το μίσος; Πώς να τραγουδήσει τη ζωή, όταν τα πουλιά δεν τραγουδούν μέσα σε σπηλιές; Κι ο έρωτας! Ο μεγάλος, μεγαλειώδης, ζωοδότης έρωτας, με σάρκα και οστά και όνομα, να κατακερματίζει, να συνθλίβει, να τσαλακώνει το συναίσθημα και το όνειρο.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
