`Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΣΤ. ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗ`:
Η πρώτη εντύπωση είναι
ότι πρόκειται για την έκρηξη σκοτεινού Θεού
στο βάθος ξεχασμένης σπηλιάς·
όμως είναι ένα σύννεφο
-τρομακτικής πυκνότητας-
από άγρια πουλιά
που ξαφνικά εφορμούν
στη συμπαγή κωφότητα της μέρας
σμπαραλιάζοντας τα ηχοληπτικά
μηχανήματα της Μεσογείου.
Έπειτα οι θόρυβοι
ξαναμοιράζουν τη μέρα
και το αίμα υποχωρεί
απ` τους κροτάφους των ρολογιών.


