«Ο ΠΙΚΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣ»:
Καλώς ώρισες, καινούργιε χωρισμέ
λυπάμαι που σε ξαναβρήκα.
Σα νυχτερίδα κουρνιάζεις, άγγελε πικρέ
Όταν παρηγορείς την κρύα νύχτα.
Είναι ψυχές που δεν στεριώνουν πουθενά
είναι κορμιά που βασανίζονται μονάχα,
μάτια που δεν στερεύουν, σαν πηγές
που ερημιές ποτίζουνε και βράχια.
Καλώς ώρισες, καινούργιε χωρισμέ
κάθισε λίγο για να ξαποστάσεις.
απλώνεις τα φτερά σου, φίλε βιαστικέ
κι ετοιμάζεσαι να προσπεράσεις.
Το φεγγαράκι βουλιάζει στο νερό
μα άλλο φεγγάρι πιο θολό φωτίζει
τον κήπο του τρελού μου λογισμού
όταν δειλά, μια νέα αγάπη ανθίζει.
Τραγούδι 1
