Ο Θεός με υακίνθους γύρω του
-αυτήν την παράξενη λύπη της ποίησης-
και η κόρη γυμνή
τόσο γυμνή στην ωραιότητα απ` αόρατη δίψα
για ένα ποίημα
μια γροθιά των ήχων
ώσπου το αίμα απ` τα σπλάχνα να χυθεί
Κύριε, αν είσαι λέξη,
δώσε ένα ποίημα στον αέρα
για τη σωτηρία της μονάχα.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]


