Θα τελείωνε άραγε ποτέ αυτός ο πόλεμος; Θα ερχόταν η μέρα που ελεύθεροι και οι δύο θα ένωναν τις ζωές τους; Το πλοίο που θα τον έπαιρνε μακριά θα απέπλεε, όπως της είπε, στις οχτώ το βράδυ. Όταν έφτασε εκείνη η ώρα ένιωσε ένα σφίξιμο στην καρδιά. Έκλεισε τα μάτια και του είπε νοερά αντίο. Όμως και η ίδια είχε σαλπάρει την ίδια ώρα, χωρίς να το ξέρει, για ένα μοναχικό και σκληρό ταξίδι που θα διαρκούσε μια ζωή.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
