Ο σύγχρονος άνθρωπος καθημερινά διαπιστώνει πως οι πρόοδοι στις επιστήμες και την τεχνολογία συντέλεσαν σημαντικά στην αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης και στη βελτίωση του επιπέδου ζωής. Σε αντιδιαστολή όμως διαπιστώνει ότι και αυτός, όπως και οι πρόγονοί του, πληρώνει το τίμημα του `προπατορικού αμαρτήματος` με το να χάνεται στη δίνη της πολύπλοκης πλέον καθημερινότητας, του ανελέητου `βομβαρδισμού` με κάθε είδους μηνύματα, του κυνηγιού του χρήματος και τη δίνη του ανταγωνισμού.
Ακόμα στην εποχή μας παρατηρείται μια παράδοξη τάση. Αφ` ενός το ενδιαφέρον των ανθρώπων για συλλογικά ζητήματα όπως προστασία περιβάλλοντος, εναλλακτικές μέθοδοι αντιμετώπισης της αρρώστιας και άλλα παρόμοια παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη άνοδο, αφ` ετέρου κυριαρχεί το κλείσιμο στη συμπεριφορά των ανθρώπων και ο ατομικισμός. Όμως αυτό που δίνει μια πινελιά ανθρώπινη, μια νότα αισιοδοξίας, είναι πως στις μέρες μας ευτυχώς μία νέα προσέγγιση άρχισε να κυριαρχεί, μια δίψα για ενημέρωση και για αναζήτηση του τι είναι αυτό που δεν πάει καλά, το τι φταίει! [...]
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]
