Αγαπητοί αναγνώστες το βιβλίο που κρατάτε ανήκει σε αυτή τη σπάνια κατηγορία όπου το κείμενο δεν έχει ανάγκη προλόγου. Επιπλέον, για εμένα, δεν είναι κείμενο. Αυτό που διάβασα πάλλεται, αναπνέει και κρατά όλη τη δύναμη του προφορικού λόγου. Άκουσα τις παύσεις, την ένταση, τα ημιτόνια, το χρώμα και το συναίσθημα της φωνής. Μπροστά στα μάτια μου είχα ένα χαρισματικό και έμπειρο ζωνταν-όν που κρατώντας τη φρέσκια νεανική του ματιά διεισδύει στις μνήμες του για να αιτιολογήσει το παρόν του και να προδικάσει το μέλλον του. Όπως συμβαίνει με τους χαρισματικούς ανθρώπους, αυτό το ον, αυτό το βιβλίο, σε άλλους θα αρέσει και άλλοι θα αρνηθούν το ότι τους αρέσει. Αυτό είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση. Δεν έχουμε όλοι τα ίδια βιώματα όμως, όλοι έχουμε αντίστοιχα, και όλοι, βιώνοντας τα, πήραμε αποφάσεις, λίγο-πολύ διαφορετικές που μας οδήγησαν σε λίγο έως πολύ διαφορετικούς δρόμους, διαφορετικές απόψεις, διαφορετική κριτική ματιά. Όλοι επίσης, όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν άμεσο, περιεκτικό λόγο που αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει σύμπτωση αλλά μόνο απόλυτα λογική αλληλουχία, όπως συμβαίνει εδώ, μοιραία νιώθουμε σαν να βρισκόμαστε μπροστά σε ένα καθρέφτη όπου διερευνούμε το είδωλο μας, αναλογιζόμαστε τις επιλογές και τις αποφάσεις που μας χάρισαν το σημερινό μας είδωλο και επιβεβαιωνόμαστε, ή αν έχουμε το κουράγιο, επαναπροσδιοριζόμαστε. (...)

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]