ΤΡΙΛΟΓΙΑ
Δεν φαντάζεσαι πόσο πολύ
σου μίλησα αυτόν τον καιρό
τα είπα όλα σε μια στιγμή
να καλύψω την απουσία σου
τόσων χρόνων
Στο μεσημέρι της ζωής μου
με ξάφνιασε μια άνοιξη
που άθελα της
μου έδωσε άλλη μια ζωή
φεύγοντας
Εκείνο το βράδυ
αφήσαμε τον άνεμο
να μας ανηφορίσει προς τον ήλιο
Γνωρίζοντας ότι τίποτα
δεν αντέχει την λάμψη του
Και τερματίσαμε τον επίγειο χρόνο μας
ως γνήσιοι αγαπημένοι
