«Αν το ήμισυ της πολιτικής εξουσίας συνίσταται στη διαμόρφωση της εικόνας, και αυτή η τελευταία στην εποχή της διπλωματίας των μέσων αποκτά ολοένα και πιο εκτεταμένο ρόλο στην εξωτερική πολιτική, τότε το κράτος ή η οικονομική δύναμη που θα έχει τη δυνατότητα να παρέχει ακριβή και πραγματικού χρόνου πληροφόρηση θα είναι ο ηγέτης...
Η ψηφιακή διπλωματία (virtual diplomacy ή digital diplomacy) έρχεται να παίξει το ρόλο της στην εποχή της επανάστασης της πληροφορικής, όπου τα κράτη είναι ακόμη σημαντικοί παράγοντες του διεθνούς συστήματος, αλλά η δυνατότητά τους να παραμείνουν αξιόπιστα απέναντι σε ένα κοινό με αυξημένη τη δυνατότητα πρόσβασης σε ποικίλη και διευρυνόμενη πληροφόρηση, θα καθορίσει το μελλοντικό status τους στη διεθνή κοινότητα... Οι σύγχρονοι διπλωμάτες θα πρέπει να έχουν πολλαπλές δεξιότητες που περιλαμβάνουν και δυνατότητες διαχείρισης και κατανόησης των υποδομών της νέας τεχνολογίας και τους τρόπους που η πληροφορία μπορεί να χρησιμοποιηθεί αλλά και να γίνει αντικείμενο κατάχρησης... Το Ιnternet δεν είναι απειλή αλλά μια νέα ευκαιρία δημιουργίας νέων στρατηγικών επικοινωνίας, ικανών να επηρεάσουν την διεθνή κοινή γνώμη. Αν δεν το αγκαλιάσουμε, αν δεν το εξερευνήσουμε και αν δεν μάθουμε απ` αυτό, μπορεί να εκτοπιστούμε από πολλές δραστηριότητές μας που σχετίζονται με τη διαχείριση της πληροφορίας και της γνώσης...».

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]