Ευμενής υπήρξε η αποδοχή από το Ελληνικό αναγνωστικό κοινό της θεωρίας του συγγραφέως κατά την οποία το φαινόμενο του Ελληνικού Θαύματος της Αρχαιότητας οφείλεται στο ότι οι κάτοικοι αυτού του τόπου έχουν μέσα τους το δημιουργικό χάος. Η χαοτική αυτή αταξία τούς έχει μεταδοθεί από τον Ελλαδικό χώρο αλλά και από τον χρόνο. Οι μεταβολές του καιρού κατά απρόβλεπτο τρόπο και η γεωμετρική αταξία των ακτών και του ανάγλυφου είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου αυτού.

Τα δύο βιβλία του, α) Το Χάος και η Φυλή των Ελλήνων ( τέταρτη έκδοση 2001 ) και β) Η Αρμονία της Δημοκρατίας και το Χάος των Ελλήνων ( έκδ. 1999 ), καθώς και η παρουσίαση του θέματος με άρθρα, διαλέξεις, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές, υπήρξαν τα πρώτα βήματα για την διατύπωση της θεωρίας αυτής.

Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζονται οι δύο πλέον χαρακτηριστικές περίοδοι των Ελλήνων, ο Χρυσός Αιώνας του Περικλέους και ο Πελοποννησιακός πόλεμος. Είναι η εποχή του κλασικού θαύματος, παγκόσμια κορυφή του πολιτισμού, και η καταστρεπτικότερη περίοδος της εμφύλιας διαμάχης των ίδιων δημιουργών. Είναι η χαρακτηριστική μετάβαση από την τάξη στο χάος σύμφωνα με τις σύγχρονες απόψεις.

Σκοπός του βιβλίου αυτού είναι να υπογραμμισθούν οι δύο ακραίες ιδιότητες των Ελλήνων, η κατά καιρούς συνένωσή τους για την δημιουργία ανεπανάληπτων επιτευγμάτων και η μοίρα της αλληλοεξόντωσής τους με την αυτοκαταστροφική τους τάση. Ας είναι η γνώση του παρελθόντος οδηγός προς μίμηση αλλά και αποφυγή των μελανών πλευρών των Ελλήνων.