(...) Τα Βαλκάνια, ακόμη κι όταν η φωτιά καίει κάτω από τη στάχτη, δεν έπαψαν εδώ και δυο αιώνες τουλάχιστον, να είναι φλογισμένα. Και το κυριότερο, οι δαυλοί που ανάβουν τις φωτιές είναι ακόμα καλά κρυμμένοι. Είναι ένας λόγος κι αυτός που κείμενα που έγραψα, διατρέχοντας τη Βαλκανική χερσόνησο την περασμένη δεκαετία για την εφημερίδα `ΤΑ ΝΕΑ`, να θεωρούνται χρήσιμα και σήμερα. Πολύ περισσότερο, γιατί μερικά περιέχουν αποστάγματα σοφίας σημαντικών ηγετών Βαλκανικών χωρών που έζησαν τα μεγάλα γεγονότα του εικοστού αιώνα και συνέπραξαν στη διαμόρφωσή τους. Πρόκειται για συνεντεύξεις που μου παραχώρησαν αποκλειστικά, σε άκρως επίκαιρες στιγμές, ο αρχιτέκτονας του Γιουγκοσλαβικού κράτους -υπαρχηγός του Τίτο- Μίλοβαν Τζίλας και ο τελευταίος κομμουνιστής ηγέτης στην Ευρώπη, ο Αλβανός Ραμίζ Αλία. Τα άλλα κείμενα είναι επιτόπιες έρευνες σε δεδομένες ιστορικές στιγμές και συνθήκες σε Ρουμανία, Γιουγκοσλαβία, Σκόπια, Βουλγαρία, που όμως κατά κάποιο τρόπο επηρεάζουν και το παρόν.

[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]