Το παρόν έργο είναι μία μονογραφία σε δυσχερές πεδίο του ουσιαστικού ποινικού δικαίου με σοβαρά δογματικά ζητήματα. Αποτελεί μία προσπάθεια ανάλυσης και αναστοχασμού ζητημάτων της φαινομένης συρροής. Ο συγγραφέας, στηριζόμενος στα διδάγματα της λογικής και της γλωσσολογίας, προέβη σε ανάλυση των εννοιών και της λειτουργίας της ειδικότητας και της απορρόφησης, τόσο στο ελληνικό όσο και σε αλλοδαπά δίκαια, με άμεσο διάλογο, τόσο με τη νομολογία πλειόνων κρατών, όσο και με τη φιλοσοφία του δικαίου. Η εργασία αναπτύσσεται σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει στοιχεία λογικής και μεθοδολογίας, που αποσκοπούν στη διευκρίνιση των κρίσιμων εννοιών, προκειμένου να διευχερανθεί η δογματική ανάλυση που ακολουθεί. Στο δεύτερος μέρος παρουσιάζεται η ανάλυση των αρχών της ειδικότητας και της απορρόφησης στο ελληνικό, το γερμανικό και το ιταλικό ποινικό δίκαιο, καθώς και η σύγκρουση νομικών χαρακτηρισμών στο γαλλικό ποινικό δίκαιο. Η μελέτη ολοκληρώνεται με τα συμπεράσματα και την παράθεση της βιβλιογραφίας, ελληνικής και αλλοδαπής.

[Απόσπασμα από κείμενο σε ιστοσελίδα του εκδότη]