ΥΣΤΑΤΕΣ ΔΕΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΤΟΡΑ ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
μη λησμονήσω το ριζικό μου
μην τιθασέψω το διονυσιασμό μου
μη βρεθώ με υπνοβάτες στην ίδια αγκαλιά
μην πέσω στο αμάρτημα να πιστέψω στην αμαρτία ξανά
Μυρμιδόνα, θάνατε
αγάπησε κι εμένα
Σπάρτακε, μελλοθάνατε
το κοντάρι μου
βούτα βαθιά στο ψέμα
Σεβάχ, αθάνατε
για χάρη μου
στείλε τ` αδέρφι μου
στα ξένα
δεσμώτη, φιλάνθρωπε
άναψε τσιγάρο έβδομο
στον Χάρο και σ` εμένα
(και ορθωνόταν νέα τείχη μπροστά - ορθωνόμουν πιο ψηλά αυτός· ο δρόμος τον ήταν ήδη χαραγμένος).
