Όλοι οι λαοί, μέσα από τη ζώσα ροπή της ιστορικής τους διαδρομής προσπαθούν να επιβιώσουν και να προκόψουν.
Η προκοπή αυτή εξαρτάται από πολλές παραμέτρους, μεταξύ των οποίων, συγκαταλέγονται η παρεχόμενη τεχνολογική, πνευματική, οικονομική και ηθική εκπαίδευση, οι αρχές της ομαδικότητας και του συνεργατισμού. Το ποιος ευθύνεται περισσότερο ή ολιγότερο, ο ηγέτης ή ο λαός, στην περίπτωση κακοτυχίας, είναι ένα πρόβλημα, ανάλογο με εκείνο που κυκλοφορούσε, έντονα, από τη δεύτερη δεκαετία, μέχρι και την έβδομη του 20ου αιώνα: Ποίοι γράφουν την ιστορία, οι ηγέτες ή οι λαοί;
Παρόμοια καυτά προβλήματα παρουσιάζουμε αμέσως παρακάτω:
1. Ποιος ευθύνεται για το κάθε κακό αποτέλεσμα, σε οποιοδήποτε τομέα που οδηγεί από την υποφερτή μέχρι την αβάσταχτη ποιότητα ζωής, από την κακοδαιμονία μέχρι την συμφορά της γενοκτονίας;
2. Ποιος επιβραβεύεται για τις περιόδους που τα πράγματα πάνε από καλά μέχρι άριστα; Ο ηγέτης ή ο λαός;
3. Στην περίπτωση συμφορών, πού οδηγεί η μη αναζήτηση και παραδειγματική τιμωρία των ενόχων; Ποίος ευθύνεται, για τη συρρίκνωση και τον αφανισμό των επιχειρήσεων και των Επαγγελματιών της Ελληνικής Αγοράς;
4. Γιατί δεν αναθεωρείται και αναδιοργανώνεται το φορολογικό σύστημα, αφού αποδεδειγμένα το βάρος το σηκώνουν οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες καταναλωτές;
5. Γιατί δεν ολοκληρώνεται ο εκδημοκρατισμός της χώρας αρχίζοντας, από το δικαίωμα εργασίας, παιδείας, ελευθερίας και την εφαρμογή της άμεσης δημοκρατίας και της απλής αναλογικής;
6. Γιατί δεν ενεργοποιείται ποτέ η Εθνική Κάθαρση, για τις συμφορές των Ελλήνων πολιτών που αποδεδειγμένα θα μπορούσαν να αποφευχθούν; Τόσος θόρυβος, για το ξεκαθάρισμα της προδοσίας της Κύπρου και τελικά ξεθύμανε, εκτονώθηκε τόση κατακραυγή. Την κουκούλωσαν ατιμωρητί, όπως θάφτηκε η γενοκτονία και το ξεκλήρισμα του Ελληνισμού από τις χαμένες πατρίδες, όπως και τόσα άλλα ιστορικά ξεπουλήματα. [...]
Στο βιβλίο αυτό περιγράφονται και αναλύονται οι ευθύνες, οι ολιγωρίες και ασυγχώρητες υποχωρήσεις και παραλήψεις, σε βαθμό προδοσίας, για τον αφανισμό και το ξεκλήρισμα του Ελληνισμού του Πόντου, της Μικρασιατικής Καταστροφής, της Ανατολικής Θράκης και της Πόλης. Αναφέρεται, επίσης και στις προκλήσεις, στους κινδύνους της σύγχρονης αγοράς και προτείνονται λύσεις στη πρόληψη, ελαχιστοποίηση του επιχειρούμενου οικονομικού και επαγγελματικού μαρασμού του Έλληνα επιχειρηματία και καταναλωτή, από τα επικυρίαρχα αρπακτικά της Παγκόσμιας Αγοράς, εγκαταλειμμένοι και πάλι, από την πολιτική ηγεσία μας, στο έλεος και την ομηρία των ξένων οικονομικών εισβολέων. Περιγράφει και εξηγεί πώς επιτυγχάνεται το ακατόρθωτο. Το πόνημα τούτο επιβεβαιώνει τη διαχρονική αλήθεια του `Εν τη Ενώσει η Ισχύς`, ξεναγεί τον αναγνώστη στις εθνικές του ρίζες και αποτελεί ένα σημαντικό βοήθημα στους σύγχρονους επαγγελματίες και επιχειρηματίες της Ελληνικής Αγοράς και στους προβληματισμένους νέους αγωνιστές της γνώσης και της ζωής και τα στελέχη καριερίστες όλων των επιχειρήσεων.
[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]
