Κακία, Καλοσύνη, Αγάπη. Λέξεις συνηθισμένες, συναισθήματα οικεία σε όλους. Κι όμως, πόσοι τελικά εξάντλησαν το νόημα αυτών των λέξεων; Πόσοι από μας κολύμπησαν ανάποδα στο ρεύμα της ζωής, για να φτάσουν ως την πιο πηγαία κι ανεπιτήδευτη έκφραση αυτών των συναισθημάτων; Πόσοι άντεξαν στην πρόκληση να γνωρίσουν το πραγματικό πρόσωπο του κόσμου τους, που φανερώνεται μόνο όταν οι άνθρωποι μείνουν γυμνοί κι απροστάτευτοι, με μόνη δύναμη αυτή της ψυχής τους;
Ένα ανοιξιάτικο πρωινό, καθώς η φύση ξαναγεννιέται, ο Κλεάνθης φτάνει ρακένδυτος και μόνος σε μια πόλη που η τύχη διάλεξε γι` αυτόν. Μέσα στους δρόμους της, αναπνέει την ιστορία της και γνωρίζει τους ανθρώπους που τη γεμίζουν· και πάνω απ` όλα, εισπράτει την κακία, την καλοσύνη αλλά και την αγάπη, σε όλο το μεγαλείο τους.
Ο Λεωνίδας Μπρεκουλάκης, καθώς μας διηγείτε απολαυστικά το Στοίχημα, βαδίζει στα μονοπάτια ενός λεπτού μας επίμονου ρομαντισμού και μας ξεναγεί στην αυθόρμητη απλότητα. Σ` έναν κόσμο, δηλαδή, που ξεχνιέται και χάνεται - άλλωστε, που να βρεθεί πια χρόνος...