Ο δημιουργός αυτού του βιβλίου ασχολείται για πρώτη φορά με την συγγραφή. Αφορμή του βιβλίου η μεγάλη ευγνωμοσύνη που είχε και θα έχει πάντα, όσο ζει και αναπνέει, για την αγαπημένη του γιαγιάκα Μυροφόρα, μάρτυρα της μικρασιατικής καταστροφής και του πολέμου. Ο συγγραφέας δεν είναι άνθρωπος των γραμμάτων, δεν τελείωσε καμιά σχολή, παρά μόνο τη σχολή του πεζοδρομίου. Είναι άνθρωπος του πάγκου και της εργασίας, γι` αυτό και ζητά την κατανόηση του αναγνώστη. Όλοι οι ήρωες του βιβλίου είναι υπαρκτά πρόσωπα και η ιστορία τους αληθινή. Ο συγγραφέας γράφει από μνήμες παιδικές και από διάφορες περιγραφές προσώπων που έτυχε να ακούσει. (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]