Βασικός σκοπός του συγγράμματος υπήρξεν η κατά το δυνατόν προσέγγισις της προσωπικότητος του Αδόλφου Χίτλερ, ως αρχηγού κράτους, ως ανωτάτου διοικητού ενόπλων δυνάμεων και ως οικοδεσπότου. Πράγμα όντως ακατόρθωτο και αυτό διότι είναι πολύ δύσκολο, έως αδύνατον, να εισδύση κανείς εις τον ψυχισμόν ενός άλλου ανθρώπου, χωρίς μάλιστα να έχη την δυνατότητα να τον πλησιάση. Ο εσωτερικός κόσμος (ο ψυχισμός) είναι ένα επτασφράγιστο μυστικό κάθε ανθρώπου. Εκεί είναι αποθηκευμένες όλες οι ιδιότητες του κάθε ατόμου, αγαθές ή κακές, ισχυρές ή αδύναμες, ωφέλιμες ή βλαπτικές.
Οι ιδιότητες αυτές, είτε σαν χαρίσματα είτε σαν αμαρτήματα, υπήρχαν εις το υποσυνείδητο του Αδόλφου, αλλά εκδηλώθησαν σε μία περίοδο της ζωής του, ενώ είναι ιατρικώς γνωστόν ότι ο χαρακτήρ του ανθρώπου εκδηλώνεται από τα πρώτα βήματα της ζωής του. Αυτό αποτελεί και το αίνιγμα της προσωπικότητός του.
Εχρησιμοποίησα, ως κριτήρια, τις στιγμές εκρήξεως θυμού, τις πράξεις του, ωφέλιμες ή βλαπτικές. Τις ανθρώπινες προσωπικές σχέσεις του με άλλους. Σε τέτοιες στιγμές ημπορεί κανείς να εκμαιεύση στοιχεία ψυχικής συμπεριφοράς, με τα οποία να διαπλάση χαρακτήρα.
Κάτι παρόμοιο απεπειράθην να επιτύχω. Εάν το κατόρθωσα ή όχι, θα το δείξη η αποδοχή του βιβλίου.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]