Αυτό που ονομάζουμε κάλλος στο σώμα αναφέρεται, βέβαια, στην εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου, στην εξωτερική αισθητή ομορφιά του, αλλά στην πραγματικότητα το κάλλος είναι ένα και μοναδικό, που δεν βρίσκεται ούτε μόνο στην εξωτερική εμφάνιση του ανθρώπου ούτε μόνο στην εσωτερική των ιδιοτήτων της ψυχής του. Όποιος μιλάει για κάλλος, πάντως, μιλάει γι` αυτό το ένα και μοναδικό κάλλος, που το αισθάνεται και το βλέπει είτε στην επιφάνεια του σώματος, είτε στην ψυχή του. Συχνά συμβαίνει η αναζήτηση να στρέφεται ή μόνο προς την αισθητή πλευρά του κάλλους (εξωτερική ομορφιά) ή μόνο προς τη νοητή του πλευρά, την ψυχή (εσωτερική ομορφιά). Το δοκίμιο ερευνά το εξωτερικό κάλλος, την εξωτερική ομορφιά του σώματος, χωρίς να απορρίπτει εκείνο της ψυχής. Στη μια περίπτωση δεν πρέπει να απορρίπτει κανείς την αισθητή εξωτερική ομορφιά του σώματος, χωρίς ποτέ να νιώσει τη θεία της προέλευση, ενώ όταν στρέφεται μόνο στην αναζήτηση του κάλλους της ψυχής είναι σαν να απορρίπτει το εξωτερικό κάλλος, χωρίς ποτέ να έχει περάσει από τον απαραίτητο δίαυλο, που θα το οδηγούσε στην κατανόηση του νοητού κάλλους.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]