(...) Το κείμενο αυτό συναιρεί σε λίγες γραμμές αλήθειες πού χιλιάδες σελίδες -κυριολεκτικώς χιλιάδες- συσκότισαν καί παραπλάνησαν γενιές καί γενιές. Το `πνεύμα πού δεν υπέκυψε` φωτίζει το πολυβασανισμένο πρόβλημα των σχέσεων αρχαίου ελληνικού καί βυζαντινού πολιτισμού, αποκαλύπτοντας το στίγμα της λειτουργικής σύνθεσης τους στη μικρή εκκλησία της μονής. Παράλληλα φωτίζει καί το -κουρασμένο πια- πρόβλημα των σχέσεων Κράτους - Εκκλησίας, με την ανάδειξη μιας άλλης προοπτικής, αποκαλυπτικής για τη διάβρωση θεσμών από παραπλανητικές ιδεολογικές κατασκευές που ανεπαισθήτως δημιουργούν ψευδή συνείδηση. (...)
[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]
