Όταν τελείωσε η θριαμβευτική βραδιά κι όλοι οι καλεσμένοι έφυγαν, η Ναυσικά πλησίασε το σεβαστό της πατέρα και τού `πε:
- Καλέ μου πατερούλη! Η ώρα είναι περασμένη. ΤΙ θα λέει ο κόσμος αν με δει να γυρίζω τέτοια ώρα στους δρόμους; Καλύτερα να κοιμηθώ εδώ απόψε, στο παιδικό δωμάτιο.
Μ` αυτά τα λόγια αποσύρθηκε στο δωμάτιό της.
Στο δωμάτιο αυτό κάποτε ονειροπολούσε έναν νεαρό αξιωματικό. Εδώ την είχε ξελογιάσει. Έσβησε η λυχνία. Ξάπλωσε στο κρεβάτι και περίμενε να έλθει να την ξελογιάσει γι` άλλη μια φορά.
