Ένα χωριό της Μακεδονίας. Μια οικογένεια μέσα σ' αυτό. Καπνοπαραγωγοί στα χρόνια του Μεταξά. Η χώρα δέσμια μιας εξουσίας που συνθλίβει. Ώρα για αποφάσεις και ώρα για δράση. Η οικογένεια γνωρίζει απώλειες, αντικρίζει τα όριά της. Η αυτοδικία γίνεται συνώνυμο της περιπέτειας. Μίσος και άρωμα θανάτου πάνω απ' όλα. Πάνω από τους έρωτες, πάνω από τα αισθήματα, πάνω από την ίδια τη ζωή. Όλα αυτά μπορούν να περιμένουν...

Ο Λευτέρης Μαυρόπουλος, βασισμένος σε πραγματικά γεγονότα, προσφέρει μπροστά μας, με αφοπλιστική δεινότητα και περισσή μυθοπλαστική μαεστρία, όλο το βάρος που εδώ και δεκαετίες κουβαλά μια ολόκληρη χώρα. Κάποιοι προσπαθούν να ξεχάσουν. Κάποιοι άλλοι όμως γίνονται ήρωες της περιπέτειας του Μαυρόπουλου, βαδίζουν χέρι-χέρι με τη μοίρα, ξεπλένουν τις ενοχές με τη μνήμη και προχωρούν...

«Ο Κυριάκος σκούπισε με αργές σχολαστικές κινήσεις τα χέρια του, επέστρεψε την πετσέτα στον παπά και κοιτάζοντάς τον στα μάτια του είπε:

– Παπα-Γρηγόρη, όπως σωστά είπες, δεν κάνει να ανακατεύουμε το Θεό σε τέτοιες δουλειές. Όσο για το μίσος, που μου λες, είναι πάθος ανθρώπινο... κι εγώ άνθρωπος είμαι. Θα ζήσω, το λοιπόν, κατά το πως προστάζει η φύση μου. Αν ο Θεός σου μας ήθελε διαφορετικούς, τότε ας μας έφτιαχνε με άλλο καλούπι».