Το θεοβάδιστο όρος Σινά και η Μονή της Αγίας Αικατερίνης είναι ένα σταθερό σημείο αναφοράς για τον καθένα που αντιλαμβάνεται και συναισθάνεται αφενός μεν την πύκνωση του ιστορικού χρόνου, αφετέρου δε την σημασία τέτοιων μνημείων για την Ελληνική αυτοσυνειδησία υπό την ευρύτερη εκδοχή της. Στο πλαίσιο αυτό προστίθενται τώρα τα χειρόγραφα που παρουσιάζονται στην έκδοση αυτή. Τώρα η ιστορία συναντά τη γραφή και συνθέτει μαζί της τη μνήμη. (. . .) Τα χειρόγραφα που αποκαλύφθηκαν δεν αναφέρονται μόνον σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο και δεν καλύπτουν μόνον ένα περιορισμένο χώρο. Αναφέρονται σε μια μακρά χρονική περίοδο που καταλαμβάνει όλη η Βυζαντινή χιλιετία και όλη τη Βυζαντινή χιλιετία και όλη τη Μεταβυζαντινή περίοδο, ενώ προέρχονται από ποικίλους τόπους της καθ` ημάς Ανατολής.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]