(. . .) Οι αναγνώσοντες την μελέτην ταύτην θα παρατηρήσωσι βεβαίως ότι εξ όλων των συστημάτων, διά των οποίων οι νεώτεροι σοφοί ζητούσι να εξηγήσωσι τους μύθους της των εθνικών μυθολογίας, παρεδεξάμην εκείνο, όπερ φαίνεται συμφωνότερον προς τας εθνικάς ημών παραδόσεις και προς τας δοξασίας των Ελλήνων ποιητών και συγγραφέων και μάλιστα του θείου Πλάτωνος, το σύστημα δηλονότι, της δι` αλληγοριών εξηγήσεως των μύθων. Η συγκριτική μυθολογία έχει μεν πολλά τα αναμφισβήτητα, αλλά και πλείστα τα σκοτεινά και αμφίβολα και ημαρτημένα, πολλάς αντιφάσεις και ουκ ολίγας παρακεκινδυνευμένας γνώμας, πολλάς παρέχοντας αφορμάς συζητήσεων και ερίδων εις τους ινδικολόγους σοφούς. Ημείς προτιμώμεν να πλανηθώμεν μάλλον μετά του Πλάτωνος, οδηγούντος ημάς προς την θεοσέβειαν και την ευαγγελικήν ηθικήν ή ν` ακολουθήσωμεν αμφισβητησίμους γνώμας, δυναμένας άνευ πρακτικής ωφελείας να οδηγήσωσιν ημάς εις συμπεράσματα ενάντια των εθνικών και ιερών ημών πεποιθήσεων και παραδόσεων και αλλότρια του σκοπού της παρούσης μελέτης.

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]