Το παρόν βιβλίο δεν έχει ως αντικείμενο τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά την κριτική που ασκήθηκε εναντίον τους, από τον Burke ως τον νεαρό Marx. Δεν αναζητά το νόημα των διακηρύξεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τις αρχές ή την εμβέλειά τους· προσπαθεί να κατανοήσει πώς αυτή η επαναστατική κατηγορία, τα «ανθρώπινα δικαιώματα», αναδομήθηκε αρνητικά για περισσότερο από μισό αιώνα από στοχαστές που φαινομενικά δεν είχαν τίποτε κοινό μεταξύ τους: στοχαστές Γάλλους, Άγγλους, Γερμανούς, στοχαστές φιλελεύθερους, αντεπαναστάτες ή άλλους, όπως ο Comte και ο Hegel, που δεν ανήκαν ούτε στους μεν ούτε στους δε. (...)
[Απόσπασμα από το κείμενο της εισαγωγής της έκδοσης]
