Μια αλήθεια χιλιοειπωμένη, αλλά καμιά φορά το άυλο βάρος αυτής της αλήθειας είναι διαφορετικό ανάλογα με το ποιος, πότε και πού τη λέει, ανάλογα με το ποια χείλη τη βγάζουν στον αέρα και της δίνουν υπόσταση.
Το πώς τη νιώθει και τη βιώνει ο καθένας την αλήθεια είναι από τα μικρά-μεγάλα μυστήρια της ανθρώπινης φύσης.
Μαζί μεγαλώνεις, τα ίδια πράγματα βλέπεις, τους ίδιους γονείς και προγόνους έχεις, τις ίδιες εμπειρίες ζεις, τις ίδιες χαρές και λύπες, αλλά στο τέλος άλλου ματώνει η καρδιά για το άδικο δάκρυ της γειτόνισσας και άλλος χαίρεται και χαμογελά με τα βάσανα και τα πάθη του διπλανού σου.
[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]
