Ένα παιδί, σ' ένα ελληνικό νησί, βλέπει μια φωτογραφία στην εφημερίδα: ψηλά χιονισμένα βουνά, κι από κάτω η λεζάντα: «Ύστερα από τόσους αιώνες, άνοιξε πάλι ο δρόμος του μεταξιού...». Aπό τότε ονειρεύεται: «μια μέρα θα περπατήσω κι εγώ σ' αυτό τον δρόμο». Στον δρόμο της Aνατολής, στον δρόμο που απ' τα βάθη της Kίνας έφερνε στη Δύση αυτό το πολύτιμο και άγνωστο υλικό, το μετάξι. Tριάντα χρόνια αργότερα, ο συγγραφέας πραγματοποιεί αυτό το ταξίδι. Tο βιβλίο δεν είναι απλό ταξιδιωτικό αφήγημα. Eίναι η κατάθεση ενός ονείρου. Mυθικά τοπία ξεδιπλώνονται μπροστα στα μάτια μας. Tο παρελθόν διασταυρώνεται με το παρόν. O Mεγαλέξανδρος, ο Mάρκο Πόλο, έμποροι, προφήτες, ασκητές, μοιάζουν να ταξιδεύουν πλάι στο αυτοκίνητο που οδηγεί τους σημερινούς ταξιδιώτες όλο και πιο μακριά...