«Την ώρα που ο Δήμαρχος αναπολούσε, απέναντι, στα σκαλάκια του σπιτιού που καθόταν στον ήλιο ένας γέρος από τους πιο παλιούς της γειτονιάς. Παρακολουθούσε τις μπουλντόζες του Δημάρχου που πηγαινοέρχονταν. Παρακολουθούσε το γκρέμισμα του οθωνικού κτίσματος που για πολλές δεκαετίες ήταν το σπίτι του. Άλλωστε, όλοι το λέγαμε το σπίτι των Δ. και όχι του Όθωνα. Ήξερε τον Δήμαρχο, τότε που ήταν μωρό, και τον πατέρα του, τον Αρχηγό της Αστυνομίας. Ο μπάρμπας και η οικογένειά του δεν ήταν μόνο από την άλλη μεριά του δρόμου, ήταν κι από την άλλη μεριά της Ιστορίας.» Ο κόσμος της παλιάς Αθήνας. Οι άνθρωποι του θεάτρου. . . Ο χώρος, ο χρόνος. . . Τα περάσματα από την ανεμελιά στην κατοχή, τον εμφύλιο, τη μετανάστευση, την αντιπαροχή. . . Οι χαρακτήρες μιας οικογένειας που για χάρη του θεάτρου διέσχιζαν το αόρατο τείχος του διχασμού μιας πόλης. . . Ένα αφήγημα εξαιρετικής ακρίβειας, γλυκύτητας και ευαισθησίας!

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]