Δεν πέρασαν δέκα λεπτά από την ώρα που φτάσαμε και με κάλεσαν γι` ανάκριση. Σε λίγο βρισκόμουν απέναντι από έναν Αντισυνταγματάρχη, έναν Ταγματάρχη κι έναν Λοχαγό του Α2, οι οποίοι άρχισαν αμέσως τις ερωτήσεις, θέλοντας να μαρτυρήσω πράγματα, τα οποία δεν επρόκειτο ποτέ να έβγαιναν από το στόμα μου. «Σαν ιδιαίτερος», μου λέγανε, «του Ανάποδου ξέρεις πολλά μυστικά. Έχουμε μάθει ότι έχετε κρύψει όπλα, ασυρμάτους και πολλά άλλα. Εσύ ξέρεις με ποιους συνδεόσασταν, με πολίτες από διάφορα χωριά, ειδικά από τη Χαλκίδα και την Κύμη». «Εγώ δεν ξέρω τίποτα απ` όσα μου λέτε», απάντησα. Λέγοντας αυτό, ο Ταγματάρχης κινήθηκε προς το μέρος μου απειλητικά και μου έριξε ένα χαστούκι δυνατό· γυρνώντας προς το μέρος του Λοχαγού του λέει: «Παρ`τον και σκότωσέ τον αμα δε μαρτυρήσει!»

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]